O rasie DD

WYŻEŁ NIEMIECKI SZORSTKOWŁOSY

Ulubiony partner myśliwych w całej Europie.

Historia rasy

W XIX wieku niemieccy hodowcy postanowili stworzyć wszechstronnego psa myśliwskiego. Trwało to kilka lat, ale dzięki tym wysiłkom narodził się ideał – niemiecki wyżeł szorstkowłosy.

Drahthaar jest stosunkowo młodym dziełem hodowli niemieckich psów myśliwskich i w dość krótkim czasie zdobył wielką popularność. Jego duchowym twórcą był znany niemiecki kynolog baron von Zedlitz-Neukirch, znany także pod nazwiskiem Hegewald, który na przełomie XIX i XX wieku stworzył szczególną mieszankę popularnych wówczas ras: pudelpiontera, niemieckiego wyżła ostrowłosego, gryfona Korthalsa i wyżła niemieckiego krótkowłosego, trafiając idealnie w ówczesne potrzeby myśliwych.

Niemiecki wyżeł ostrowłosy jest wizualnie bardzo trudny do odróżnienia od wyżła szorstkowłosego, jest jednak znacznie odeń starszy i mniej wszechstronny. W Europie – a zwłaszcza w Niemczech – po rewolucji 1848r., która zlikwidowała wiele przywilejów myśliwskich i praw do właścicieli gruntów leśnych, pies ostrowłosy stał się ogromną rzadkością. Hodowano go wprawdzie, ale na znacznie mniejszą skalę niż uprzednio. W 1882r. oficjalnie przyjęto wzorzec rasy, a dosłownie chwilę potem pojawił się ogromny konkurent – 1902 r. powstał pierwszy klub zrzeszający hodowców wyżła szorstkowłosego, który dziś jest największym klubem psów myśliwskich w Niemczech.

Dzięki swym licznym przodkom, niemiecki wyżeł szorstkowłosy ma wiele do zaproponowania myśliwym – pracuje jak wyżeł, umie aportować, wystawiać, głosić zwierzynę… Sława jego umiejętności rozchodziła się szybko i już w 1912 r. w księgach rodowodowych klubu było ponad 700 psów. Niemiecki wyżeł szorstkowłosy jest prawdziwym multitalentem, zaś jego wszechstronność sprawiła, że uchodzi za wyjątkowo udany efekt niemieckiej hodowli.

W latach międzywojennych pogłowie liczyło około 18 000 psów, a jedynie w 1939 r. zanotowano ponad 1200 szczeniąt. I choć w swej ojczyźnie był to najwyraźniej pies nr. 1, to poza jej granicami nie cieszył się zbytnią popularnością. Wyjątkiem były Stany Zjednoczone, gdzie po II wojnie światowej ten utalentowany myśliwy szybko znalazł zapalonych miłośników. Dziś sytuacja zmieniła się zasadniczo – rasa jest znana i ceniona na całym świecie, a myśliwi twierdzą, że jest psem bez mała idealnym.

Wspaniała ochrona

Wyjątkowo szorstki włos  i gęsty podszerstek tych psów sprawiają, że są one całkowicie odporne zarówno na wilgoć jak i zimno, a na dodatek doskonale chronione przed kolcami i gałązkami w lesie. Włos drahthaara sprawia, że jest to pies nie lękający się jakichkolwiek warunków terenowych.

Ten sportowiec sprawdza się w każdym łowisku.

Zanim z małego szczeniaka wyżła szorstkowłosego wyrośnie budzący szacunek pies myśliwski trzeba będzie wiele czasu poświęcić na jego staranne ułożenie. Zazwyczaj podporządkowuje się swemu panu bez najmniejszych problemów. To pilny i energiczny uczeń, który stara się ujawnić i rozwinąć swe przyrodzone zdolności.

Niezawodny

Oto prawdziwy przykład ,,trzy w jednym”: pies rodzinny, myśliwski i sportowiec. Rzeczywiście, jest to pies pełen zalet – z jednej strony doskonały w pracy, gdzie zajadle ściga dzika lub zawzięcie wystawia zwierzynę, z drugiej: wspaniały członek rodziny, której każdego dnia udowadnia, jak bardzo mu na niej zależy. Jedynie w młodości bywa dość uciążliwy i trudny do opanowania, a wszystko to przez rozpierającą go energię i chęć działania, połączone z niezwykłą ciekawością.

Nie bez kozery niemieccy hodowcy poświęcali tak wiele czasu na eksperymenty i pracę nad ukształtowaniem jedynego w swoim rodzaju charakteru niemieckiego drahthaara. Wychodząc od psów polujących łatwo było uzyskać cechy dobrego wyżła, ale im udało się osiągnąć o wiele, wiele więcej. W efekcie nasz pupil nie kończy swej pracy na polowaniu z chwilą oddania strzału.. Cenione są w nim umiejętności retrievera, który musi dojść strzelone zwierzę i zaaportować je do myśliwego. Jeśli nie zapamięta, gdzie spadł strzelony ptak, musi kierując się wskazówkami myśliwego szybko odszukać go i przynieść.

Chętny do współpracy

W Niemczech i w Polsce wyżeł niemiecki używany jest także do tropienia i dochodzenia postrzelonej zwierzyny. Jeśli trafiony jeleń ujdzie w las, zadaniem psa jest wytropienie go, dojście i zaanonsowanie myśliwemu głośnym szczekaniem, gdzie znajduje się postrzałek. Niemiecki wyżeł szorstkowłosy jest jednak psem o jeszcze większych talentach – potrafi także wypłoszyć z leża szaraka i wystawić go myśliwemu. To naprawdę bardzo wszechstronny pies, który dzięki swej wrodzonej pojętności i chęci uczenia daje się ułożyć na niezawodnego pomocnika myśliwego. Jednocześnie wyżeł ma wpojone poczucie hierarchii, akceptuje przewodnika jako przywódcę stada, podporządkowuje się mu i jest zawsze gotowy do wykonywania powierzonych mu zadań. Na dodatek jest serdeczny i chętny do współpracy, co sprawia, że jest ulubionym psem myśliwskim.

W każdym terenie

Psy te sprawują się doskonale zarówno w lesie jak i na polach, w dolinach i w górach, a nawet na terenie podmokłym. Zawdzięczają to przede wszystkim swej twardej i gęstej sierści. Wyżeł pływa i nurkuje prawie jak ryba, a specjaliści od polowań na ptactwo wodne wielce sobie cenią jego umiejętności. Co prawda wyżeł niemiecki szorstkowłosy na pozór wydaję się psem dość prostym i surowym w obyczajach, ale ma w sobie dość delikatności, by zaaportować żywą kaczkę… A po skończonym polowaniu drahthaar nie ogłasza przerwy w pracy, tylko samodzielnie przejmuje obowiązki psa stróżującego, i jak wskazuje doświadczenie, robi to z najwyższym powodzeniem.

Pies i dziecko

Niemieckiemu wyżłowi szorstkowłosemu zabawa z dziećmi daje dokładnie tyle samo radości co polowanie. Doskonale pasuje mu rola wiernego przyjaciela czy nawet starszego brata. Chętnie pływa, uwielbia zabawy z piłką, umie docenić głaskanie i pieszczoty z rąk swych młodych przyjaciół. Przepada za towarzystwem dzieci i jest wobec nich bardzo delikatny, a zarazem pilnuje ich i może być całkiem sprawdzonym obrońcą. Nigdy jednak nie uzna dziecka za ,,przewodnika stada”.

Wspaniały węch, twarda stójka…

Wyżeł niemiecki szorstkowłosy używany jest przede wszystkim jako pies wystawiający. W zależności od łowiska będzie pracował szybciej lub wolniej, ale zawsze rzetelnie i wytrwale. Jego doskonały węch pomaga mu w tropieniu i wystawianiu, a jego stójka jest zazwyczaj niezawodna.

Jako przyjaciel

Czy trzeba być myśliwym, by mieć takiego wspaniałego psa? Nie, bo choć deutsch drahthaar jest doskonałym myśliwym, to równie dobrze sprawdza się jako pies do towarzystwa. Potrzebuje tylko wiele kontaktu z przyrodą i stosunkowo długich spacerów.

Początkujący myśliwy powinien zdecydować się na innego psa, który w młodości nie będzie aż tak pełen temperamentu. Doświadczony stworzy zaś z nim idealny, doskonale uzupełniający się zespół.

Ułożenie wyżła opera się całkowicie na logice, szacunku, cierpliwości i konsekwencji.  Nigdy nawet nie próbujmy na niego podnieść ręki – wasza współpraca musi opierać się na zaufaniu i przyjaźni.

NALEŻY:

  • Okazywać psu wiele cierpliwości
  • Za właściwe wykonane ćwiczenie nie szczędzić psu pochwał i nagród
  • Zachęcać go do działania
  • Już młodemu wyżłowi pokazywać, jak wystawiać zwierzynę
  • Zabierać psa na łowy w towarzystwie innego, doświadczonego psa, najlepiej tej samej rasy
  • Starać się nie okazywać zawodu, gdy pies nie od razu pojmuje, czego odeń oczekujemy.

NIE WOLNO:

  • Zaniedbywać jego wychowania i układania
  • Bić lub traktować go brutalnie
  • Postrzegać wyłącznie jako psa myśliwskiego- sukcesy osiągnie tylko wtedy, gdy będzie czuł się pełnoprawnym członkiem rodziny.

 

Lubi biegać, lubi zjeść… i chce być aktywnym członkiem rodziny! Z niemieckim wyżłem szorstkowłosym u boku nigdy nie będziemy się nudzić! Wyprawy do lasu, polowania, spacery, włóczęga po łąkach – wszystko to należy do ulubionych zajęć drahthaara, a także jego właściciela…

Mistrz pływania

Wyżeł niemiecki szorstkowłosy jest urodzonym pływakiem. Nawet jeśli nie wysyłamy go po aport do wody, to i tak sam z własnej woli chętnie wskoczy do jeziora czy rzeczki. Wakacje nad morzem czy jeziorami to prawdziwa frajda dla psa, zwłaszcza gdy może je spędzać wraz z całą rodziną. Kąpie się bardzo chętnie, umie nurkować i pływa niczym prawdziwy mistrz sportów wodnych.

Kwestia włosa…

Wielu kynologów narzeka, że rasa ta ma kłopoty z należytą strukturą włosa, a sierść wielu psów jest wyraźnie miękka i nawet dość długa. Rzeczywiście, zdarza się tak, szczególnie u zwierząt wystawowych- miękki włos daje się łatwo formować. Dlatego tak ważne jest, by rodzice szczenięcia byli psami polującymi/użytkowymi, które mają zaliczone próby i konkursy polowe! Psy, które nie polują, a są rozmnażane zwyczajnie psują rasę...

Warunki życia

Drahthaar może mieszkać w domu, ale nie nadaje się do trzymania w mieszkaniu. Wymaga mnóstwo ruchu i w czterech ścianach mieszkania czuje się niczym  klatce. Idealna dla niego byłaby duża działka, najlepiej ze strumykiem czy stawem. W domu pies umie się zachować, a szczególnie ceni go sobie, gdy potrzebuje chwili spokoju. Czy to znaczy, że można go trzymać w kojcu? Tak, ale najlepsza dlań byłaby spora, ciepła buda, w której mógłby mieszkać przez cały rok. Nie wolno go przypinać do łańcucha, a codziennym obowiązkiem właściciela powinna być dłuższa chwila na pieszczoty z psem, a przede wszystkim trening przygotowujący psa do prawidłowej pracy w łowisku.

Żywienie

Trzydzieści kilogramów mięśni , rozpierająca je energia – wszystko to wymaga odpowiedniej, wysokoenergetycznej karmy. DD jest psem o solidnym apetycie… na psa tej rasy liczyć trzeba codziennie 400 do 450g mięsa, do tego 220g warzyw i 220g gotowanego ryżu czy makaronu, dodatek niezbędnych witamin i pierwiastków mineralnych. W czasie sezonu łowieckiego trzeba koniecznie zwiększyć ilość dostarczanego psu białka. Doskonałym pomysłem jest przestawienie psa na gotową suchą karmę, dostosowaną do wieku i trybu pracy naszego psa. Ma ona jeszcze jedną zaletę – suche granulki nie wklejają się w obfitą brodę naszego pupila!

Zdrowie

Dzięki swej ochronnej szacie drahthaar w zasadzie nie wie co to zimno. Jest wyjątkowo zdrowym psem – i jedynie podczas polowań trzeba uważać na dodatkowe zagrożenia, takie jak ukąszenia kleszczy, skaleczenia lub podrażnienia oczu, uszy i nosa. Od reproduktorów i suk hodowlanych w Polsce wymaga się jedynie prześwietleń w kierunku stawów biodrowych (HD), my prowadząc rzetelną i odpowiedzialną hodowlę badamy nasze psy i tego samego oczekujemy od przyszłych reproduktorów dla naszych suk hodowlanych: ED, OCD, vW.

Pielęgnacja

Wyżeł niemiecki szorstkowłosy jest psem wyjątkowo prostym w pielęgnacji  -wystarczy raz na jakiś czas wziąć w rękę szorstką szczotkę i starannie wyszczotkować psa. Oczywiście, psy biorące udział w wystawach są do nich przygotowywane przez trymowanie . Wyżeł nie wymaga kąpieli, z resztą sam z nich często korzysta w stawach czy jeziorach. Trzeba jednak często kontrolować stan oczu i uszu, w razie czego czyszcząc je, i przeglądać sierść w poszukiwaniu niepożądanych gości, zwłaszcza kleszczy.

 

Źrodło: Deagostini Atlas

 

Wszelkie prawa zastrzeżone
Żaden fragment publikacji (zawartość taka jak: tekst, grafika, logotypy, ikony, obrazy, zdjęcia, pliki audio, wideo, pliki z danymi, prezentacje, programy oraz wszelkie inne dane) prezentowany na stronie internetowej hodowli z Wyżlego Stawu www.zwyzlegostawu.pl nie może być powielany lub rozpowszechniany w żadnej formie i w żaden sposób bez uprzedniego zezwolenia.
Wszelkie znaki towarowe, znaki graficzne, nazwy własne, logotypy i inne dane są chronione prawem autorskim i należą do ich właścicieli.

All Rights Reserved.
No part of this publications (all content included on this site, such as text, graphics, logos, button icons, images, audio clips, digital downloads, data compilations, software and others) 
may be reproduced or distributed in any form or by any means without the prior permission of the owners of z Wyżlego Stawu kennel www.zwyzlegostawu.pl